Bir mümkün masal

Aklımın başımdan aşkın,yabancı hali

Yazgımın sazımın teline varması

Yıldızında göğün,kudretinde yerin

Şimdinin geçmişe gizlice göz kırpması

Hepsi bir mümkün masaldır,bilirim

Gerçeğin kapalı,şeffaf bir perde

Hayalinse tiyatral bir sahne olması

Derya denize düşen koyu gri damlanın

Akıntıya karışıp hayat bulması

Hepsi bir mümkün masaldır,bilirim

Düşüncenin söze,duygunun bedene

Masumiyetin zafere,kederin hidayete

Nefesin nefse,zamanın nihayete kavuşması

Saatinde yelkovanın akreple dansı

Hepsi bir mümkün masaldır,bilirim

Tek düze hanelerde,hasretinde,yürekte

Sonunu sonsuzca,yalnız kendine saklayan

Ağacında bir dalın,yaprağında rüzgarın

Ruhunda varlığının sırrını bulan ben

Hepsi bir mümkün masaldır,bilirim

Bu fani neferde yahut manevi kefende

Ufka dogru yazılan,kaleme düşen defterim

Sureti gölgemde,saadeti seferinde

Cıktı mı tahtına,yağmur olan heybetim

Hepsi bir mümkün masaldır,bilirim

Cevap

Cevap ne sende,ne bende,ne de kudretli kefende.

Ne sen seni bilir,ne ben beni bu alemde.

Cevap ne yerde,ne de saklı göklerde.

Bu bir arayıştır,sonu baki ölümde.

Uçü beş geçe

Saat sabah,üçü beş geçe

Açıldı gözlerim,uyandım yine

Uyanmak,sahi neydi uyanmak?

Uyanmak bir oyundu,bu uğurda uyandım yine

Aldandım başta,sevdim bu garip halimi

Inancım bir rüyaydı,inandım bu yorgun düşe

Lakin en başında unuttum ve en sonunda bileceğim

Ben bugünde,olası dünüm gibi öleceğim

Olurya,bu da bir rüya halidir görülmez

Yarın gelir uyanırım,yine sabah üçü beş geçe

Kum tanesi

Ne zaman aynaya baksam bir kum tanesi görüyorum

Dalgalarla yetinen,denize hiç ulaşmayan..

Atlı vârisi

Gelen atlı vârisiydi

Kanadı kap kara

Ses...sesi

Sessizliği yanında

Gün güneşi

Gece gündüzü batırdı

Ses heceye

Söz yerine yol aldı

Yüzü koyu gri

Bürününce çıplaklığa

Ensesi beyaz,kanlı eli

Ölüm ona bir maskara

Yıllanmış atından indi

Yalnız umudu,yorgun adıyla

Son seferiydi,hissetti nefsini

Göğe varan uyumsuz merakında

Yağmuruyla vurdu hiddeti

Saatlere ve aylara

Kaybettikçe buldu beni

Dağıldı kederi rüzgarli ufka

Gelen atlı vârisiydi

Kanadı kap kara

Ses...sessiz

Yükseldi bilinmez sonsuza

Ben ve Ben

Doğdum ve varoldum

yaşam nehriyle kendimi buldum

ama bu bulduğum ben midir?

ya da varolan ben kimdir?

Kendimi tanımaktı en zoru

Ben neydim bu dünyada?

Ya da başka dünyalarda?

Ben miydim gerçekten aynada gördüğüm

Yoksa her şey bir yanılsama

Gerçek nedir?

Kim bilir gerçeklik konu olunca

Her günüm bir arayış ve bir sondur

Öğrenemedim daha benliğimi

benliğime arzumsa sonsuz

Bildiklerimi unutmak

yeni yollara sapmak isterim

Bana öğretilenler ya bir yalansa

Ya gökyüzü sarı ya da deniz kırmızıysa

Delicesine bilmek isterim her şeyi

son raddesine kadar derinine inmek bütünün

anlam veremem gerçeğin bu denli gerçek

sevginin bu denli basit oluşuna

Hiçbir şeyin dibinde

ama çokluğun en derinindeyim

belki bir ışık yanar karanlığıma

aydınlatır cevaplarımı

içinde bulunduğum bu zifiri sonsuzlukta

Bulurum saklı hatıralarımı